Czas upojeń

Wiosno, dziewczyno czarująca,
i w sukni zwiewnej, i w kubraku,
urocza w tańcu pośród maków,
ekscytująca w blasku słońca!

Majowe noce tulisz w gwiazdach,
zielenisz drzewom listki świeże,
ptaki w ramiona czule bierzesz,
z tkliwością do snu je układasz.

Ty w zimnych sercach topisz lody,
roztaczasz wokół wdzięki swoje,
słowom przywracasz moc i siłę,
a myślom barwy takie miłe...

Niejeden chce być teraz młody -
gdy z tobą przyszedł czas upojeń...


Gliwice 19.04.2008 r.

Wiosna

ledwie wiosna otworzy podwoje
do uśmiechów do westchnień do serc
znów ścieżkami w alejkach po dwoje
przejdzie dumnie młodzieńczy wiek

znów się para pojawi za parą
pośród ptasich zawołań wśród drzew
i z nadzieją młodzieńczą i wiarą
spojrzy w przyszłość - zakazom wbrew


 Gliwice 14.03.2014 r .

Powitanie

Lękasz się niezmiernie

obaw masz tysiące
a w myślach niejedno
zadajesz pytanie...

co powie niebo
a co rzekną chmury
gdy pojawisz się
na horyzoncie moich uczuć...

czy zaćmieniem pełnym
niebo cię powita
czy rzęsistym deszczem
przyjmą cię obłoki...

Nie musisz się lękać
porzuć swe obawy
i spójrz
jak cię witają...

niebo promykiem słońca
śle uśmiech ku tobie
a chmury pierzaste dłonie
wyciągają na powitanie...

Gliwice 19.03.2007 r.

Zielona pora

 Zielono wokoło
 bo wiosna jest z nami
 i krokiem wesołym
 wędruje polami...

 wędruje przez pola
 i gna między płoty
 by kwitła już rola
 i len żółtozłoty

 by wiersze się plotły
 w tomiku poety
 jak słowa ulotne
 w pamięci kobiety

 gdy w oczu jej toni
 odbija się łza
 a listek na dłoni
 w zielone z nią gra...


 Gliwice 20.04.2009 r.

Oczekiwany gość

Było to w marcu (gdzieś po połowie),
kiedy niezwykły gość nas odwiedził...
w zielonej sukni, z wiankiem na głowie
i włosach lśniących kolorem miedzi...

Z naręczem pełnym łąkowych kwiatów
była tak śliczna, taka radosna!...
Podała kwiaty mojemu bratu
i tak mu rzekła: - Witaj, jam Wiosna!

* * *

Długo w tym roku jej wyczekuję
(już marzec minął, ba - maj nadchodzi!).
Czemuż jej nie ma?... Może strajkuje?...
Czemu nas wiosna w tym roku zwodzi?...


Gliwice 24.04.2017 r.

Idą Święta

 Czas tak wartko teraz płynie,
 więc się spieszą gospodynie;
 pieką, smażą i gotują;
 na Wielkanoc się szykują...

 Każda się jak mrówka krząta:
 pierze, czyści, w szafach sprząta,
 i o dzieciach też pamięta...

 Idą Święta...

 Zapukają skoro świt
 do błyszczących, czystych drzwi
 i radością nam wypełnią każdy kąt.

             * * *

 A propos - i ja coś mam,
 coś, co powiem tylko Wam:
 NAJPIĘKNIEJSZYCH
 I RODZINNYCH życzę ŚWIĄT.


 Gliwice 09.04.2009 r.

Kwietniowa noc

Choć to był kwiecień a nie maj
dla mnie już kwitły bzy
prosiłam wtedy - wiosno graj!
bo przy mnie byłeś ty
i całowałeś włosy me
tuliłeś dłonie moje
a w nocnej ciszy jak we mgle
tonęły słowa twoje...

Kwietniowa cicha jasna noc
czy pamiętasz ten czas
gdy naszych uczuć wielką moc
rozgłaszał park i las
gdy srebrny księżyc niczym bez
słowika dawał śpiew
a nasze oczy pełne łez
dawały miłość pośród drzew...

Minęło wiele długich lat
niebo znów pełne gwiazd
znów księżyc z wiosną za pan brat
pobudził ptaki z gniazd
aby śpiewały pieśni swe
złączyły czyjeś ręce
bo tylko wiosna dobrze wie
jak kochać najgoręcej...


Niekarmia 30.04.1974 r.

W marcu jak w garncu

Zachmurzony horyzont nad miastem
już ulewą nas raczy ktoś w górze
a ja synka wysłałam po ciasto
i po pranie wiszące na sznurze

Taka aura przedziwna marcowa
ktoś do garnca ten miesiąc porównał
bo raz słońce odkrywa raz chowa
albo z wiatrem gdzieś gna do południa

A i mgły nad Kłodnicą rozściela
niczym welon nad glową bogdanki
co to wraca nad ranem z wesela
w roli żony i w roli kochanki

Marzec zieleń co roku przynosi
i z ptakami się brata w dąbrowie
i nowinę radosną wkrąg głosi:
mamy wiosnę szanowni panowie!

Paniom również nowinę ogłasza
że na łące pierwiosnek zakwita…
a nim rudzik wyfrunie z poddasza
on już z wiosną jak z siostrą się wita


Gliwice 17.03.2023 r.

Pogubiony /brachykolon/

Kto zacz był ten pan?

To kiep był i "dzban";
nie mąż i nie brat,
nie zięć i nie swat.

On pił wciąż i kradł,
aż w noc tę już padł...
bo nie da się żyć,
gdy cel: kraść i pić.

Ach, słów już mi brak,
to chłop był (jest wrak),
co szedł wciąż pod prąd...
Czy chwat to? - a skąd!


Gliwice 24.02.2021 r.

To, co mnie dzisiaj cieszy...

To, co mnie dzisiaj cieszy... to błękit kwiatu dzwonka
To, co mnie dzisiaj cieszy... to w locie, śpiew skowronka

To, co mnie dzisiaj cieszy... to biała bzu gałązka
To, co mnie dzisiaj cieszy... to słowik, co w bzie kląska

To, co mnie dzisiaj cieszy... to słońce w twoich włosach
To, co mnie dzisiaj cieszy... to barwne tony kosa

To, co mnie dzisiaj cieszy... to muszla z morskiej toni
To, co mnie dzisiaj cieszy... to piękno twoich dłoni

To, co mnie dzisiaj cieszy... to łąka kolorowa
To, co mnie dzisiaj cieszy... to twoje ciepłe słowa

To, co mnie dzisiaj cieszy... to miłość twa, kochanie
To, co mnie dzisiaj cieszy... to twoje jej wyznanie

To, co mnie dzisiaj cieszy... to twoja twarz radosna
To, co mnie dzisiaj cieszy... to ty, twój śmiech i wiosna...


Gliwice 12.03.2007 r.

Zanim przyjdzie wiosna

 

Za oknami słońce wstało
i promykiem pomachało.
Aż się szyby rozjaśniły,
choć niemyte jeszcze były.

Czas więc umyć okna wszędzie,
zanim wiosna tu przybędzie.
By ją godnie móc powitać - 
do roboty więc, i kwita!

Gliwice 15.03.2022 r. 

Czekam...

Ja czekam na pszczoły i kosy
na wiatr co rozwieje mi włosy
na ptaków i dziewcząt śpiew
ja czekam i tęsknię wśród drzew

Na obłok i tęczę na niebie
na śmiech co popłynie od ciebie
na świeżość i zieleń traw
ja czekam gdzie grobla i staw

Na słońce i dzionek radosny
na list twój serdeczny miłosny
na wiosny nieśmiały znak
ja czekam i czekam... oj tak!


Gliwice 28.02.2013 r. 

Biała zima 2

Białej zimy tren srebrzysty
zalśnił pośród lasu,
gdy ją objął mróz siarczysty
(szczęśliwy w dwójnasób)...

Białej zimie ton najczystszy
sople lodu grały,
kiedy wiódł ją mróz siarczysty
ku polom ospałym...

Białej zimie blask srebrzysty
gwiazdy pożyczały,
gdy ją tulił mróz siarczysty,
kochanek wspaniały...

Białej zimy tren srebrzysty
stracił blask bez mała,
gdy o świcie mróz siarczysty
opuszczać musiała...

Białą zimę, mróz kochanek
w noc jak łotr zniewolił...
a gdy nastał świt srebrzysty,
do lasu przegonił...

Białej zimie sen srebrzysty
skończył się nad ranem...
Cóż, nie każdy mróz siarczysty
to wierny kochanek...


Gliwice 18.02.2011 r.

Biała zima 1

Białej zimy tren srebrzysty
zalśnił pośród lasu,
gdy ją objął mróz siarczysty;
szczęśliwy w dwójnasób…

Białej zimie ton najczystszy
sople lodu grały,
kiedy wiódł ją mróz siarczysty
ku polom ospałym…

Białej zimie blask srebrzysty
gwiazdy pożyczały,
gdy ją tulił mróz siarczysty
pośród pól ospałych…

***

A gdy stopniał mróz siarczysty,
a z nim – zima biała…
zniknął też i tren srebrzysty…
Ot historia cała!


Gliwice 18.02.2011 r.

Czy przyroda kłamie?

spadło osiem płatków śniegu
policzyłam... osiem płatków
tylko zimy wciąż nie widać
i nie słychać

a kalendarz mówi wprost...
że już zima dawno przyszła
tylko to co jest za oknem
temu przeczy

ani śniegu ani mrozu
nie uświadczysz
więc przyroda oszukuje?
nie - to efekt cieplarniany następuje


Gliwice 08.01.2020 r.

Drzewa

Wędrują drzewa jedno za drugim,
brzoza za bukiem, sosna za świerkiem...
Idą szeregiem wąskim i długim,
idą na wieczną swą poniewierkę.

Jesień wygnała je wszystkie z lasu,
smutkiem powiało wkoło i wszędzie.
Nie ma już dla nich ta pora czasu:
Co z nimi będzie? Co z nimi będzie?

I tak niewiele po nich zostało,
prócz liści buka i igieł sosny...
Może powrócą... By tak się stało -
musimy czekać! Czekać do wiosny!


Gliwice 20.03.2007 r.

Odwieczni wrogowie ?...

pies pod drzewem siadł
ku gałęziom spogląda
a na drzewie - kot

Gliwice 09.10.2020 r. 

Jak ptaki

(inspiracja piosenką z repertuaru J. Połomskiego – Moja miła, moja cicha, moja śliczna…)

 Twórcy oryginału:

•  Autor: Ireneusz Iredyński
•  Kompozytor: Alina Piechowska

 Mój tekst brzmi następująco:

 Mój ty śliczny, mój ty dobry, mój kochany,
 kiedy baśnie jak poeta opowiadasz…
 kwiat stokrotki i czerwone tulipany
 w moje dłonie na czas wiosny rankiem wkładasz.

 Zamyślony, patrzysz w niebo o poranku,
 kiedy chmury wiatr rozpędza wśród niebiosów,
 a twe usta wyśpiewują pieśń kochanków,
 gdy skowronek ci użyczył swego głosu.

 Twoje tęskne śpiewanie, tęsknych pieśni przesłanie,
 twej miłości oznaki jak srebrzyste są ptaki.
 Twoje śpiewne przesłanie, twej miłości wołanie,
 twoje myśli i znaki lecą ku mnie jak ptaki.

 Mój ty miły, mój ty piękny, mój jedyny,
 kiedy czule jak poetka cię wspominam…
 kiść winogron i korale jarzębiny,
 w moje włosy smutna jesień nocą wpina.

 Zadumana, patrzę w okno co wieczora,
 kiedy gwiazdy zarzucają srebrne sieci,
 a me oczy zatracają się w kolorach,
 kiedy księżyc miast latarni w okna świeci.

 Moje tęskne wołanie, tęsknych listów pisanie,
 moje słowa do ciebie są jak ptaki na niebie.
 Moje ciche wyznanie, cichych szeptów przesłanie,
 moje myśli do ciebie mkną jak ptaki po niebie.


 Gliwice 29.05.2009 r.

Zima w kratkę

Ta zima to ściema...
to jest, to jej nie ma.

Niech się w końcu zdeklaruje,
bo już nawet pies wariuje;
a on wiosnę raczej czuje - 
bo gdy zbliża się pod tuje

i łapę podnosi...
o słoneczko prosi.

Gliwice 30.01.2023 r.

Przekręt

 
Za górami, za lasami, domek stał
Tylko krzywy był co nieco i nieładny
Więc go Antek, co w nim mieszkał, garbem zwał
Choć ni lamą, ni wielbłądem nie był żadnym...

Pośród szczytów, jak zamczysko domek stał
Tylko komin sterczał dziwnie przekrzywiony
Ale Antek, co tam mieszkał, sekret znał
więc i nie był tym problemem zbyt zmartwiony

Ktoś go spytał czemu taki dom on ma
A Antoni wciąż udawał bohatera...
Bo on jeden tylko prawdę o nim zna
Kupił "chatę" od fałszerza i szulera...

Antek wiedział, co się święci, tego dnia
Bo dom kupił w pewien piątek, trzynastego...
Czy miał pecha? - okazało się, że tak.
Jak tu teraz wyjść z honorem z pecha tego?...

Za górami, za lasami, domek stał...
Dziś jest piątek, trzynastego - o, jak miło!
Teraz Antek na los szczęścia liczyć miał...
Bo do niego dwóch naiwnych się zgłosiło

Gliwice 13.11.2020 r.

Zim już nie ma

Zima przyszła, jak dziewczę - na chwilę;
zasypała polanę na biało
i topolę zmroziła nam całą...
potem poszła gdzieś sobie, i tyle.

Zim już nie ma - są tylko na zdjęciach,
i to w starych, zmurszałych albumach...
Nawet dziadek się nieco zadumał:
- Czy ktoś użył na zimy zaklęcia?

Zima piękna, prawdziwa i mroźna
na obrazach nam jeszcze została;
śnieżnobiała, surowa i groźna.

I na filmach, gdzie trojka tak gnała,
ciągnąc sanie stryjkowe z Rogoźna - 
zima nam się jak relikt ostała.


Gliwice 18.01.2023 r. 

W zimowej szacie

W białe czapy strojne drzewa,
dumne w bieli majestacie...
nawet ptak, co już nie śpiewa,
też w zimowej białej szacie...

Pod pierzynką białą zając,
pod kołderką białą sowa...
płatki śniegu znów padają!
Bielą zdobią las od nowa...

W białe futro las się wtulił,
w białym puchu leśne ścieżki...
białym duktem pędzi kulig!
Parska konik, lecą śnieżki.

W bieli piżam dęby, sosny -
czy do snu się układacie?...
Tak! - Pośpimy aż do wiosny
w swej zimowej, białej szacie...


Gliwice 08.02.2007 r .

I znowu zima

spadł płatek śniegu
po nim drugi i trzeci...
i znów jest zima

Gliwice 10.01.2023 r.

Piękny sen mi się przyśnił...

Ja biegłam jak pawik, jak motyl maleńki
po żółtym rumianku pachnącym z wieczora,
a tyś się uśmiechał i tulił mnie, miły...
A przecież rzuciłeś mnie wczoraj...

Och, sen już powoli z mych powiek opada
jak mgła albo rosa z rumianka...
a ktoś mi do ucha jak wąż podpowiada:
- Tyś tylko ze snu jest kochanka...

To po co ja, głupia, o tobie marzyłam
pół nocy i jeszcze nad ranem?...
Już wiem, że na darmo... Za to pięknie śniłam...
Boś był mi i sługą, i panem...


Gliwice 04.10.2013 r.

Tak tej zimy jest ładnie...

Tak tej zimy jest ładnie,
pachnie wiosną, jesienią...
Kto to wie, kto odgadnie,
czy się dni nie odmienią?...

Zimy nie ma i nie ma,
i bałwany nie rosną,
a krokusy i róże
kwitną wokół jak wiosną...

Coś się dzieje dziwnego,
czyżby klimat się zmienił?...
Chyba dnia styczniowego
nikt na maj nie zamienił...

Pory roku ktoś miesza
niczym karty tarota
i miast sopli rozwiesza
letnie suknie na płotach... 


Gliwice 16.01.2020 r.